رفيق منوچهر بهادری

منوچهر در سال 1330 در يكى از دهات توپزان مسجدسليمان بدنيا آمد.او در خانواده كارگرى پرورش يافت. و از همان آغاز با درد ورنج مردم آشنا بود. او هيچ گاه زير زور زورمندان زندگى نكرد و تا آنجا كه در توانش بود با آنان به مبارزه پرداخت. و اين مبارزات باعث شدند كه مورد غصب روسا وسرپرستان خود و اربابان آنهاقرار گيرد.

منوچهر به استخدام شركت نفت در خارك در آمد . او در خارك مى ديد كه چگونه قطره قطره طلاى سياه را رنجبران شريف اين مرز وبوم با قطره قطره خون خود و عرق جبين خود از دل خاك بيرون مى كشند ٬ بشكه بشكه بشكم مفتخوران غارتگران بين المللى ريخته مى شود. از ديدن اين صحنه هاى استثمار خشم خود را به نيرويى سهمگين تبديل كرد و به یک كمونيست آگاه تبديل شد. او بخوبي مى دانست زمانى  كه زحمتكشان خود سرنوشت خود را بدست گيرند’ مى توانند رهايي پيدا كنند. او به عضويت  گروه رزم خونين در آمد و به بخش نشريات مخفى و رساندن آنها به توده ها ى زحمتكشان سهيم شد. بعد از وحدت گروه رزم خونين و اتحاديه كمونيستها ى ايران به عضويت اتحاديه در آمد و وظايف تشكيلاتى خود را به دوش گرفت. 

منوچهر از پيشروان جنبش نفتگران جنوب بودو نفتگران خارك ٬ كارگران پتروشيمى شاپور ٬ زحمتكشان شهرى و روستائيان مسجد سليمان هرگز صداقت و قاطعيت وسازش ناپذيرى منوچهر را از ياد نخواهند برد.  منوچهر بهادرى در 17فروردين سال60 در بيمارستان شركت نفت تهران به علت بيمارى در گذشت. يادش گرامى باد!