رفيق فرامرز فرزاد

از فعالين كنفدراسيون احياء در آمريكا، از اعضاي برجسته اتحاديه كمونيستهاي ايران، معاون نظامي گروه قاسم، فرمانده گروه عملياتي بسيج. رفيق فرامرز پس از بازگشت به ايران، در جريان مبارزات توده اي فعالانه شركت جست. مدتي در تيم تبليغات و محلات همراه با رفيق سهيل سهيلي فعاليت نمود. مدتي در جبهه آبادان بسر برد. دانش و قابليتهاي نظامي خود را بالا برد. رفيق فرامرز، در جنگل در ابتدا، مسئوليت آموزش نظامي رفقا را بر عهده گرفت. كار با انواع سلاحها بويژه آر پي جي هفت را با جديت به رفقاي ديگر آموزش داد. رفيق فرامرز كه از ذوق هنري برخوردار بود، همراه با رفيق سهيل سهيلي در جنگل گروه كر سازمان داد و نواري از سرودهاي انقلابي سربداران تهيه نمود.رفيق فرامرز از آن دسته كمونيستهائي بود كه همواره داوطلب انجام سخت ترين وظايف مي شد. در جريان درگيري 22 آبان همراه با رفيقي ديگر، يكي از گروه هاي دشمن را در هم كوبيد. در جريان درگيري "رزكه" زخمي و به شهر منتقل شد. اما پس از مداوا سريعا به جنگل بازگشت. به دليل قاطعيت و جسارت فوق العاده اش، كاك اسماعيل وي را بعنوان فرمانده عمليات بسيج و آغازگر كل عمليات در شهر انتخاب كرد. رفيق فرامرز در شب نبرد آمل، با شجاعتي وصف ناپذير رفقاي تحت مسئوليت خود را رهبري كرد و پابپاي آنها عليه نيروهاي مستقر در بسيج جنگيد. فردا صبح كه اكثريت اعضاي گروه وي توسط دشمن محاصره شدند در كنار آنان قرار گرفت. حتي زمانيكه هيچ نور اميدي به چشم نمي خورد، او تا آخرين دقايق زندگي روحيه انقلابي خود را حفظ كرد و به ديگران روحيه داد و مسئوليت خود را قهرمانانه به پيش برد. و سرانجام با ديگر همرزمانش به استقبال مرگي حماسي رفت.